Over de schoolkring en sociocratische gesprekken
Op Labyrint beslissen de leerlingen mee over een heleboel dingen. Niet alleen over hun eigen vakkenpakket, rooster en activiteiten, maar ook over zaken die de hele school aangaan. Dat is best bijzonder. En ook de manier waarop beslissingen genomen worden, is bijzonder. Op Labyrint voeren we vaak ‘sociocratische gesprekken’ om tot een besluit te komen.
Een goed voorbeeld daarvan is de schoolkring. De schoolkring komt op dinsdag bijeen, en iedereen die wil mag aansluiten: leerlingen, coaches, docenten, vrijwilligers en zelfs ouders. Er wordt dan gepraat over een voorstel of een idee, de zogeheten ‘inbreng’. Die wordt vooraf via de app gedeeld.
Gezamenlijke lunch
Zo kwam er in de app een inbreng van coach Natasja voorbij: ‘Zullen we een gezamenlijke lunchdag invoeren? Mijn voorstel is; elke donderdag in de pauze in de Rieshoek. Ik maak soep samen met leerlingen die dat willen. Iedereen is welkom, leerlingen, ouders, docenten, coaches, bestuur.’
Op dinsdag 25 maart stond dat voorstel op de agenda van de schoolkring. Natasja, als inbrenger, lichtte haar voorstel mondeling toe. Vervolgens nam leerling Eli (15), de gespreksleider van vandaag, het stokje over. Als professioneel voorzitter liet ze alle aanwezigen – leerlingen, coaches en een ouder – aan het woord in de zogenaamde beeldvormingsronde. Iedereen mocht per ronde één vraag stellen. De vragen varieerden van ‘moet je ervoor betalen?’ tot ‘wat voor soep is het?’ en van ‘is het verplicht?’ tot ‘mogen dorpsbewoners ook mee-eten?’. Dat liep gesmeerd: Eli had het duidelijk al vaker gedaan. Er werden net zo veel rondes gehouden als nodig; totdat alle vragen beantwoord waren. Daarna ging Eli verder met de meningsvormingsronde, waarbij iedereen zijn mening gaf zodat Natasja haar voorstel verder kon aanscherpen. De notulist – deze keer coach Lars – las een samenvatting voor van wat er gezegd was. In de daaropvolgende verdiepingsronde werden nieuwe inzichten gedeeld.
Besluitvorming
Tot slot was het tijd voor de besluitvormingsronde. Anders dan in ‘gewone’ vergaderingen, waarin bijvoorbeeld democratisch wordt besloten (‘meeste stemmen gelden’) of waarin de mensen die het hardste schreeuwen gelijk krijgen, moet iedereen ‘consent’ zijn met het voorstel. Anders gezegd: je moet ermee kunnen leven dat het voorstel wordt uitgevoerd, ook al zou je het zelf misschien niet, of anders, doen. Als je een onderbouwd bezwaar hebt, moet er een ander idee genoemd worden. Vanuit daar wordt het voorstel eventueel aangepast. Het fijne van deze manier van besluiten nemen is dat iedereen gehoord wordt, iedereen zijn mening kan geven en dat er op die manier draagvlak is voor beslissingen.
En omdat iedereen consent was, stond Natasja een week later met drie leerlingen in de keuken om een heerlijke soep van gegrilde tomaten te maken. Die daarna door een grote groep hongerige leerlingen, docenten en ouders werd opgegeten in de Rieshoek.
Van tomaten naar gegrilde tomaten naar tomatensoep:
3 april 2025