Over coaches op het Labyrint
Regelmatig een coach-gesprek waarin je kunt bespreken waar je tegenaan loopt en wat je graag zou willen, een ontwikkelgesprek met je coach waar ook een of beide ouders bij zijn, maar ook in de wandelgangen je coach even aanschieten als je iets wilt bespreken. En andersom; de coach die naar jou toekomt en vraagt hoe het gaat. Die tijd voor je maakt en ziet wat je nodig hebt. Coach en leerlingen hebben – als dat gewenst is – laagdrempelig en gemakkelijk contact. De 15-jarige Norea is duidelijk: ‘Het is allemaal heel persoonlijk. Een coach hebben is écht een luxe!’
Het eerste jaar dat Norea op Labyrint zat, had ze Nina als coach. Toen die wegging, koos ze Natasja als opvolger. Daar heeft ze geen moment spijt van. Natasja helpt haar verder als ze vastloopt. Zo heeft Norea samen met Natasja een stappenplan gemaakt, waardoor ze iets gedisciplineerder bezig is met haar schoolwerk. ‘Dat had ik nodig. Het is een goede stok achter de deur voor mij’, weet Norea. De manier waarop Natasja coacht beschrijft ze als geduldig, open en duidelijk, en dat helpt Norea enorm.
Coach Monique ziet een duidelijk verschil tussen de rol van coach en de rol van mentor, zoals in het reguliere onderwijs gebruikelijk is. Op Labyrint kunnen coaches méér aandacht besteden aan de leerlingen. Daardoor hebben ze de leerlingen beter in beeld en zijn de lijntjes veel korter. Omdat er geen vaste klassen zijn, is er ook geen klassikale mentor die dertig (of meer) leerlingen onder zijn hoede heeft; ‘Een mentor is vaker bezig met het cognitieve aspect. De mentor helpt je wel, maar heeft minder ruimte voor de individuele leerling. Wij kunnen hier echt kijken wat de leerling nodig heeft om te groeien en te bloeien.’
28 maart 2025